گیل خبر نوشت: گاهی مقایسه دو اظهارنظر از دو نماینده مجلس، بیش از ساعت‌ها بحث و تحلیل می‌تواند تفاوت نگاه‌ها به مسئولیت نمایندگی مردم را نشان دهد؛ مقایسه‌ای میان دو نماینده که حتی نام خانوادگی‌شان نیز تنها یک حرف تفاوت دارد؛ اما محتوای سخنانشان فاصله‌ای به‌مراتب بیشتر را به نمایش می‌گذارد.
ویدئویی از مهدی فلاح، نماینده مردم رشت و خمام، در فضای مجازی پربازدید شده است؛ نماینده‌ای که در یک سخنرانی، ادعاهایی عجیب درباره آدم‌خواری در کشورهای غربی مطرح می‌کند و حتی مدعی می‌شود مارکو روبیو، وزیر امور خارجه آمریکا خون انسان می‌خورد و به همین دلیل جوان مانده است! او همچنین از شکار انسان‌ها و کباب کردن و خوردن کودکان در غرب سخن می‌گوید.
در سوی دیگر، سارا فلاحی، نماینده مردم ایلام، در نطقی انتقادی خطاب به رئیس‌جمهور، از موضوعاتی سخن می‌گوید که مستقیماً با زندگی مردم و وضعیت اقتصادی کشور ارتباط دارد. او از فاصله حقوق ۵۰ میلیون تومانی فرماندهان نظامی با حقوق ۵۰۰ میلیون تومانی برخی مدیران خصولتی انتقاد می‌کند، از رانت‌خواران اقتصادی و بدهکاران ارزی می‌گوید و سهم برخی صاحبان قدرت و ثروت در تشدید تورم و گرانی را به چالش می‌کشد.
البته این مقایسه به معنای تأیید تمام عملکردها، مواضع و ادعاهای نماینده ایلام نیست و همچنین رد تمام ادعاهای فلاح نیست؛ مسئله، تفاوت اولویت‌هایی است که این دو نماینده برای سخن گفتن انتخاب کرده‌اند.
یک طرف، نماینده بزرگترین شهرستان شمال کشور با حدود ۱ میلیون جمعیت قرار دارد که چنین اظهاراتی از وی در فضای مجازی دست‌به‌دست می‌شود؛ طرف دیگر، نماینده ایلام با جمعیت ۲۰۰ هزار نفری که دست‌کم در این نطق، از نابرابری اقتصادی، حقوق‌های نامتعارف و فساد سخن می‌گوید.
رشت با همه مشکلات و مطالبات انباشته‌اش، از وضعیت نابسامان زیرساخت‌ها و حمل‌ونقل گرفته تا پسماند، فاضلاب، آلودگی رودخانه‌ها، بیکاری و معیشت مردم، کمبود سوژه برای مطالبه‌گری ندارد.
در چنین شرایطی، شهروندان رشتی حق دارند از نماینده خود انتظار داشته باشند به‌جای تمرکز بر ادعاهای عجیب و نسبت دادن همه مشکلات به عوامل بیرونی، از واقعیت‌های داخلی، ناکارآمدی‌ها، فساد و مشکلاتی که مستقیماً زندگی مردم را تحت تأثیر قرار داده نیز سخن بگوید و برای رفع آنها مطالبه‌گری کند.
فرق فلاح و فلاحی فقط یک «ی» نیست؛ تفاوت این دو اظهارنظر، پرسشی جدی پیش روی شهروندان رشتی می‌گذارد که آیا رشت با جایگاه و جمعیت خود، شایسته سطح بالاتری از نمایندگی و مطالبه‌گری نیست؟
دیدگاهتان را بنویسید