الهام کیانپور: در حافظه‌ تاریخی ایران، لاهیجان تنها شهر چای نیست؛ پیش از آن‌که عطر چای در دامنه‌هایش بپیچد، این شهر با باغ‌های توت، پیله‌های ابریشم و تلاش نوغانداران شناخته می‌شد. ابریشم در این شهر تنها یک محصول اقتصادی نبود، بلکه بخشی از هویت، فرهنگ و شیوه‌ زیست مردم به شمار می‌رفت. اما امروز، این میراث بیش از آن‌که با بحران تولید روبه‌رو باشد، با بحرانی عمیق‌تر دست‌وپنجه نرم می‌کند؛ بحران نداشتن وارث. مرگ برخی ...

هر شهری یک نام دارد… اما برای من، لاهیجان فقط یک نام نیست؛ یک حس است، یک خاطره است، یک تکه از جانم است. روز لاهیجان برای من فقط یک مناسبت تقویمی نیست. فرصتی است برای ایستادن، نگاه کردن و دوباره دیدن شهری که با مه صبحگاهی‌اش بیدار شده‌ام، با باران‌های آرامش زندگی کرده‌ام و با غروب‌های نارنجی استخرش آرام گرفته‌ام. لاهیجان برای من یعنی بوی چای تازه، یعنی کوچه‌هایی که هنوز صدای قدم‌های کودکی در آن‌ها شنیده می‌شود. ...

چندصباح دیگر نگویید کاش زودتر می‌فهمیدیم. همین الان هم برای فهمیدنش دیر است. بازی‌ای که با اینترنت می‌کنید، نتیجه‌اش نارضایتی عمومی میلیونها ایرانی است که نان شان را با این وسیله درمی‌آورند. همین تورم و رکود و بیکاری بس است. راه نفس معیشت شان را بیش از این نبندید. اگر به زعم شما باز بودن اینترنت، راه ورود دشمن است (که هنوز نتوانسته اید ثابت کنید) گذاشتن پایتان روی شلنگ اینترنت، میلیونها ایرانی را از قالب دوست بیرون ...