هر شهری یک نام دارد…
اما برای من، لاهیجان فقط یک نام نیست؛ یک حس است، یک خاطره است، یک تکه از جانم است.

روز لاهیجان برای من فقط یک مناسبت تقویمی نیست. فرصتی است برای ایستادن، نگاه کردن و دوباره دیدن شهری که با مه صبحگاهی‌اش بیدار شده‌ام، با باران‌های آرامش زندگی کرده‌ام و با غروب‌های نارنجی استخرش آرام گرفته‌ام.

لاهیجان برای من یعنی بوی چای تازه، یعنی کوچه‌هایی که هنوز صدای قدم‌های کودکی در آن‌ها شنیده می‌شود. یعنی شیب آرام بام سبز، یعنی انعکاس نور روی آب استخر، یعنی مردمی که گرمای دلشان از هر آفتابی گرم‌تر است.

من به لاهیجان فقط به چشم یک شهر نگاه نمی‌کنم؛
لاهیجان هویت من است. ریشه من است.

در روز لاهیجان، بیش از هر چیز به این فکر می‌کنم که سهم من برای بهتر شدن این شهر چیست؟
چطور می‌توانم تصویر زیباتری از آن بسازم؟
چطور می‌توانم روایتگر مهربانی، فرهنگ، تاریخ و اصالتش باشم؟

لاهیجان شهری‌ست که شایسته بهترین‌هاست؛
شایسته پیشرفت، شایسته توجه، شایسته همدلی.

امروز با افتخار می‌گویم:
من اهل لاهیجانم…
و به این تعلق، به این ریشه، به این شهر سبز و مهربان، افتخار می‌کنم.

🌱 روز لاهیجان مبارک.