در ماه‌های اخیر، لاهیجان میزبان جشنواره‌های مختلفی با موضوعات فرهنگی، هنری، گردشگری و اقتصادی بوده است؛ برنامه‌هایی که هر کدام با سطحی از هزینه، تبلیغات و مشارکت دستگاه‌های اجرایی و بخش خصوصی برگزار شده‌اند. بدون تردید، برگزاری جشنواره‌ها، اگر با برنامه‌ریزی صحیح انجام شود، می‌تواند به معرفی ظرفیت‌های شهرستان، رونق گردشگری، ایجاد نشاط اجتماعی و حمایت از تولیدکنندگان و هنرمندان کمک کند.

از سوی دیگر، یکی از مطالبات جدی شهروندان، شفاف‌سازی هزینه‌های برگزاری این جشنواره‌ها است. تاکنون گزارش جامعی از منابع تأمین اعتبار، میزان هزینه‌کرد، قراردادها، دریافتی‌ها و پرداختی‌های مرتبط با بسیاری از این رویدادها به صورت عمومی منتشر نشده است. انتشار این اطلاعات نه‌تنها حق شهروندان برای آگاهی از نحوه هزینه‌کرد منابع عمومی را تأمین می‌کند، بلکه می‌تواند به افزایش اعتماد عمومی و رفع هرگونه ابهام نیز کمک کند.

اما به طور کلی پرسش اساسی اینجاست؛ آیا نمایش ظرفیت‌ها به تنهایی کافی است، وقتی بخشی از همین ظرفیت‌ها در عمل با مشکلات زیرساختی و خدماتی دست‌وپنجه نرم می‌کنند؟

لاهیجان، با همه زیبایی‌ها و جایگاه گردشگری خود، همچنان با مسائل متعددی روبه‌روست که شهروندان هر روز آن‌ها را لمس می‌کنند. از کیفیت نامطلوب آب آشامیدنی و آسفالت اسفناک در برخی نقاط شهرستان گرفته تا مشکلات مربوط به جمع‌آوری زباله در بعضی محله‌ها و حتی نقاط شناخته‌شده و گردشگرپذیر شهر که گاهی در روزهای پرتردد، چهره‌ای نامناسب از لاهیجان به نمایش می‌گذارند.

واقعیت این است که هیچ جشنواره‌ای، هرچقدر هم پرزرق‌وبرق باشد، نمی‌تواند جای خالی خدمات شهری مطلوب و زیرساخت‌های مناسب را پر کند. گردشگری تنها با برگزاری مراسم و نصب بنر رونق نمی‌گیرد؛ گردشگر زمانی از یک شهر تصویری مثبت با خود می‌برد که خیابان‌های پاکیزه، خدمات شهری مناسب، آب باکیفیت، نظم و مدیریت کارآمد را نیز تجربه کند.

از سوی دیگر، شهروندان نیز انتظار دارند همان میزان انرژی، هماهنگی و بودجه‌ای که برای برگزاری رویدادهای مختلف صرف می‌شود، برای حل مسائل روزمره و زیرساختی شهر نیز به کار گرفته شود. توسعه واقعی زمانی محقق می‌شود که برنامه‌های فرهنگی و هنری در کنار رسیدگی به نیازهای اساسی مردم قرار گیرند، نه اینکه جای آن را بگیرند.

کسی مخالف برگزاری جشنواره نیست؛ اتفاقاً لاهیجان به واسطه پیشینه فرهنگی و ظرفیت‌های گردشگری خود، شایسته میزبانی رویدادهای ملی و بین‌المللی است. اما این رویدادها زمانی اثرگذار خواهند بود که بخشی از یک برنامه جامع توسعه باشند؛ برنامه‌ای که در آن، زیباسازی ظاهری شهر با ارتقای کیفیت زندگی شهروندان همراه باشد.

مدیریت شهری و مسئولان شهرستان اگر می‌خواهند تصویر ماندگاری از لاهیجان در ذهن گردشگران و رضایت واقعی در میان مردم ایجاد کنند، باید میان «ویترین شهر» و «درون شهر» تعادل برقرار کنند. جشنواره‌ها می‌توانند ویترین زیبایی برای معرفی لاهیجان باشند، اما استحکام این ویترین، وابسته به زیرساخت‌هایی است که شاید کمتر دیده شوند، اما بیشترین تأثیر را بر زندگی مردم و تجربه گردشگران دارند.

شاید اکنون زمان آن رسیده باشد که در کنار تقویم فشرده جشنواره‌ها، تقویمی هم برای حل مشکلات اساسی شهر تدوین شود؛ تقویمی که در آن، بهبود کیفیت آب، ارتقای خدمات شهری، مدیریت پسماند، ساماندهی زیرساخت‌ها و رفع دغدغه‌های روزمره مردم، همان اندازه اهمیت داشته باشد که برگزاری مراسم، همایش‌ها و جشنواره‌ها دارای اهمیت هستند.