دوران کودکی صادق با جابهجاییهای متعدد خانوادگی همراه بود. او سالهای ابتدایی زندگی خود را در فومن سپری کرد؛ شهری که بخش مهمی از خاطرات کودکیاش در کوچهها، مسجد محل و پایگاه بسیج آن شکل گرفت. از همان سالهای نخست، روحیهای اجتماعی، فعال و مسئولیتپذیر داشت و بیشتر اوقات فراغت خود را در محیطهای فرهنگی و مذهبی میگذراند.
اما شغل پدر سبب میشد خانواده هر چند سال یکبار مجبور به نقل مکان شوند. از فومن به لنگرود و سپس به شهرهای دیگر رفتند و هر بار صادق ناچار بود دوستان، خاطرات و دلبستگیهای خود را پشت سر بگذارد.
پدر شهید سالها بعد با اندوه از گلایه فرزندش یاد میکند:
«بابا، تو برای من رفیق نگذاشتی. هر بار که در شهری دوستی پیدا میکنم، دوباره باید از او جدا شوم.»
این جمله شاید ساده به نظر برسد، اما نشان میدهد که صادق از همان دوران کودکی روحیهای عاطفی و وفادار داشت و برای دوستی و ارتباط انسانی ارزش فراوانی قائل بود.
https://lahijankhabar.ir/?p=13501
