به گزارش روابط عمومی و امور رسانه اداره‌کل حفاظت محیط زیست استان گیلان ، علی امیری، رئیس اداره حفاظت محیط زیست شهرستان لاهیجان، در این نشست با تأکید بر اهمیت نقش جوامع محلی در حفاظت از عرصه‌های طبیعی، اظهار کرد: استفاده از ظرفیت دهیاری‌ها و شوراهای اسلامی روستاهای حاشیه تالاب می‌تواند نقش مؤثری در پایش مستمر عرصه‌های طبیعی، شناسایی تهدیدهای زیست‌محیطی و اطلاع‌رسانی سریع و به‌موقع داشته باشد.

وی افزود: هدف از برگزاری این نشست، افزایش آگاهی و مشارکت دهیاران در حفاظت از تالاب‌ها و بهره‌گیری از ظرفیت‌های محلی برای مدیریت و پایش عرصه‌های طبیعی پیرامون این زیستگاه‌هاست.
رئیس اداره حفاظت محیط زیست شهرستان لاهیجان با اشاره به جایگاه تالاب امیرکلایه به عنوان یکی از زیستگاه‌های ارزشمند منطقه و پناهگاه حیات وحش، تصریح کرد: حفاظت مؤثر و پایدار از این زیستگاه نیازمند حضور و همراهی مستمر مردم و جوامع محلی است و دهیاران می‌توانند به عنوان حلقه ارتباطی میان مردم و دستگاه‌های متولی، در شناسایی و گزارش به‌موقع تهدیدهای زیست‌محیطی نقش‌آفرینی کنند.
امیری، پیشگیری و مقابله با آتش‌سوزی در عرصه‌های پیرامون تالاب را یکی از محورهای مهم این نشست عنوان کرد و گفت: با توجه به شرایط خاص و گستردگی برخی از عرصه‌های تالابی، شناسایی سریع کانون‌های حریق و انتقال به‌موقع اطلاعات به دستگاه‌های مسئول، می‌تواند از گسترش آتش و وارد شدن خسارت به پوشش گیاهی، زیستگاه‌ها و تنوع زیستی منطقه جلوگیری کند.
وی ادامه داد: استفاده از ظرفیت دهیاران، شوراهای اسلامی روستاها و جوامع محلی برای پایش عرصه‌ها، شناسایی نقاط پرخطر، اطلاع‌رسانی فوری در صورت مشاهده دود یا حریق و همکاری و هماهنگی در زمان بروز آتش‌سوزی، از جمله اقداماتی است که می‌تواند به کاهش خسارات و ارتقای سطح حفاظت از زیستگاه‌های طبیعی شهرستان کمک کند.
رئیس اداره حفاظت محیط زیست شهرستان لاهیجان همچنین بر ضرورت تقویت ارتباط و هماهنگی میان اداره حفاظت محیط زیست، دهیاری‌ها، شوراهای اسلامی روستاها و سایر دستگاه‌های مسئول تأکید کرد و افزود: ایجاد یک سازوکار مشارکتی و منسجم در سطح محلی، موجب افزایش آمادگی برای مقابله با تهدیدهایی همچون آتش‌سوزی و تسریع در فرآیند اطلاع‌رسانی و واکنش به حوادث زیست‌محیطی خواهد شد.
امیری در پایان خاطرنشان کرد: روز دریای خزر فرصتی برای توجه بیشتر به اهمیت حفاظت از دریای خزر، تالاب‌ها و زیست‌بوم‌های وابسته به آن است و تحقق حفاظت پایدار از این سرمایه‌های طبیعی، بدون مشارکت و همراهی جوامع محلی و مدیریت‌های روستایی امکان‌پذیر نخواهد بود.